Co przywieźć z Indii? Najlepiej to, z czego słyną poszczególne miasta: tkaniny drukowane ręcznie z Jaipuru, jedwab z Waranasi, herbatę z Darjeelingu i Assamu, przyprawy z bazarów Starego Delhi i marmur z kamienną inkrustacją z Agry. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie je kupić, jak odróżnić rzecz prawdziwą od imitacji i czego nie wolno przewieźć przez granicę.
Czego nie kupować: shahtooshu, kości słoniowej, korali, skór dzikich zwierząt, „antyków” i podróbek. Samolotem do Polski przywieziesz bez cła towary do 430 € na osobę, plus osobne limity na alkohol i papierosy.
Jaipur i okoliczne miasteczka od wieków drukują bawełnę ręcznie, drewnianymi stemplami (druk blokowy, ang. block printing). Sanganer, około 16 km na południe od centrum Jaipuru, słynie z jasnych, kwiatowych wzorów na białym tle. Bagru drukuje naturalnymi barwnikami, m.in. indygo, i techniką rezerwy z gliny (dabu). Obie tradycje mają w Indiach status oznaczenia geograficznego.
Kupisz z nich obrusy, narzuty, szale i ubrania. W Jaipurze tkaniny i buty sprzedaje m.in. Bapu Bazar. Pytaj wprost, czy to druk ręczny, czy maszynowy. Na wyprawie zobaczysz go z bliska: w programie Barwnych Indii i Pereł Północnych Indii czwarty dzień programu (w Jaipurze) obejmuje warsztat drukowania tkanin. O mieście: Jaipur - co zobaczyć.
Pashmina to bardzo cienka wełna kaszmirska z kozy changthangi, hodowanej przez koczowników na wyżynie Changthang w Ladakhu. Jest lekka, ciepła i droga. Pod tą nazwą sprzedaje się jednak także mieszanki z jedwabiem, wełnę owczą i wiskozę. Tania „pashmina” ze straganu najczęściej nią nie jest. Kupuj w sklepie, który poda skład na metce albo rachunku.
Shahtoosh to coś zupełnie innego i tego nie kupuj w żadnej sytuacji. Tę wełnę pozyskuje się z antylopy tybetańskiej (cziru), którą trzeba w tym celu zabić. Gatunek jest chroniony konwencją CITES od 1979 roku, a handel shahtooshem jest zakazany zarówno w Indiach, jak i w Unii Europejskiej. Odróżnić go od pashminy pozwala zwykle dopiero badanie laboratoryjne, więc nie kupuj niczego, co sprzedawca tak nazywa.
Waranasi od stuleci tka jedwab Banarasi: ciężkie sari i szale z brokatowym wzorem ze złotej lub srebrnej nici (zari). Ręczne utkanie jednego sari trwa zwykle od dwóch tygodni do miesiąca, a przy bogatym wzorze nawet pół roku. Od 2009 roku „Banaras Brocades and Sarees” to chronione oznaczenie geograficzne, ale na rynku jest też dużo jedwabiu z krosien mechanicznych i tańszych tkanin syntetycznych. Kupuj w sprawdzonym warsztacie albo w sklepie państwowym, nie u naganiacza. O mieście więcej w poradniku Waranasi - co zobaczyć.
Darjeeling to jasna, kwiatowa herbata z podnóża Himalajów. Była pierwszym produktem w Indiach chronionym oznaczeniem geograficznym (2004), a od 2011 roku jest chroniona także w Unii Europejskiej. Na opakowaniu szukaj logo Darjeelingu indyjskiej Rady Herbaty (Tea Board of India): profil kobiety trzymającej listki. Assam to mocna, słodowa czarna herbata z doliny Brahmaputry.
Przyprawy najciekawiej kupuje się na Khari Baoli w Starym Delhi, hurtowym targu przypraw działającym od XVII wieku. Więcej: Delhi - co zobaczyć. Bierz przyprawy w całości (kardamon, goździki, cynamon, kumin) i w szczelnych opakowaniach, bo mielone szybciej tracą aromat.
W Agrze działa wiele warsztatów, które robią przedmioty z białego marmuru z wpuszczanymi kamieniami półszlachetnymi. Ta technika to pietra dura, po indyjsku parchin kari, ta sama, którą zdobiono Taj Mahal. Tace i szkatułki są ciężkie, a wysyłkę do domu uzgadniaj ze sklepem na piśmie. O samym mauzoleum: Taj Mahal - jak zwiedzać.
Srebrną biżuterię kupisz w każdym większym mieście. Pytaj o próbę srebra i bierz rachunek. Kamieni szlachetnych „do odsprzedania w Europie z zyskiem” nie kupuj wcale. To znana sztuczka, opisana w poradniku pieniądze w Indiach.
Jootis (zwane też mojari) to płaskie, wsuwane buty ze skóry, często haftowane albo zdobione koralikami i lusterkami. W Jaipurze słynie z nich Bapu Bazar. Przymierz oba, zanim zapłacisz.
Naturalna henna barwi skórę i włosy na rudo lub brązowo, a reakcje alergiczne na czystą hennę zdarzają się rzadko. Uważaj na „czarną hennę”. Ciemny kolor daje zwykle dodatek PPD, składnika farb do włosów, który nie jest przeznaczony do nakładania na skórę. Może wywołać pęcherze, a nawet trwałe blizny, często kilka dni po zabiegu. Do malunku mehndi wybieraj hennę brązową.
Oleje, mydła i kremy ajurwedyjskie kupuj w opakowaniach z pełnym składem, nie na wagę. Preparatów doustnych nie traktuj jak kosmetyku i przy stałych lekach zapytaj o nie lekarza. Leki kupione za granicą przywieziesz do Polski w ilości do pięciu najmniejszych opakowań.
Jaipur, rzemiosło i bazary z polskim pilotem: w Barwnych Indiach drugi dzień to targ przypraw Khari Baoli w Delhi, czwarty - Hawa Mahal, Fort Amber i warsztat druku blokowego w Jaipurze. 15 dni, od 1 550 €, luty / marzec 2027. Polski pilot jedzie z grupą od 10 uczestników.
Wyślij mi program| Pamiątka | Gdzie kupić | Na co uważać |
|---|---|---|
| Tkaniny z drukiem blokowym | Jaipur, Sanganer, Bagru | pytaj, czy druk jest ręczny |
| Szal z pashminy | sklepy ze składem na metce, emporia | tania „pashmina” to często wełna lub wiskoza |
| Shahtoosh | nigdzie | zakaz CITES, nie kupuj |
| Jedwab Banarasi | Waranasi: warsztaty, sklepy państwowe | tani jedwab bywa maszynowy lub syntetyczny |
| Herbata Darjeeling, Assam | sklepy z herbatą, emporia | logo Darjeelingu na opakowaniu |
| Przyprawy | Khari Baoli w Delhi, bazary | całe, w szczelnych opakowaniach |
| Marmur z inkrustacją | Agra | ciężki; wysyłka tylko z rachunkiem |
| Srebrna biżuteria | większe miasta, Jaipur | próba i rachunek; „inwestycyjne” kamienie to sztuczka |
| Jootis (mojari) | Bapu Bazar w Jaipurze | przymierz oba buty |
| Henna | bazary, drogerie | unikaj „czarnej henny” |
Na bazarach cena jest do negocjacji, w sklepach państwowych i z metkami jest stała.
Bazary są najciekawsze i najtańsze, ale jakość trzeba ocenić samemu. Sklepy państwowe (emporia) mają ceny stałe i rękodzieło z wielu stanów. W Delhi najbardziej znany jest Central Cottage Industries Emporium przy ulicy Janpath, założony przez rząd Indii w 1948 roku. Jest drożej niż na bazarze, ale bez targowania.
Trzecia kategoria to sklepy, do których zawozi kierowca albo naganiacz: duże salony z marmurem, dywanami lub jedwabiem, w których cena zawiera prowizję dla polecającego. Targowanie się na bazarze to zwyczaj, nie nieuprzejmość. Jak to robić, opisujemy w poradniku pieniądze w Indiach. Na bazar weź gotówkę.
Stan na listopad 2026 (sprawdzone na stronach KAS i Your Europe 3-4.11.2026). Indie leżą poza Unią Europejską, więc przy powrocie obowiązują limity dla podróżnych spoza UE. Według Krajowej Administracji Skarbowej bez cła i podatku przywieziesz:
Osoby poniżej 17 lat nie mają prawa do bezcłowego przywozu alkoholu i tytoniu. Jeśli przekraczasz limit, zgłoś towar celnikom na lotnisku. Gotówkę o wartości 10 000 € lub więcej trzeba zadeklarować. Zachowaj rachunki.
Czego nie przywozić:
Stan na listopad 2026; przepisy indyjskie sprawdzone 3-4.11.2026.
Antyki. Indyjska ustawa o antykach i skarbach sztuki z 1972 roku uznaje za antyk przedmiot mający co najmniej 100 lat (rękopisy i dokumenty: 75 lat). Wywozić antyki może wyłącznie rząd Indii lub upoważniona przez niego instytucja, więc turysta nie dostanie na to zezwolenia. Przedmiot, który tylko wygląda na stary, wymaga zaświadczenia Archeologicznej Służby Indii (ASI), że antykiem nie jest. Jeśli sprzedawca zachwala rzeźbę jako „bardzo starą”, to albo mija się z prawdą, albo sprzedaje coś, czego legalnie nie wywieziesz. Kupuj rzemiosło współczesne.
Rupie. Według przepisów Banku Rezerw Indii z 2015 roku osoba mieszkająca poza Indiami może wywieźć do 25 000 rupii w gotówce; aktualne zasady sprawdź przed wylotem. Najprościej wydać rupie przed odlotem.
Okazy chronione. Okaz z listy CITES wymaga zezwolenia eksportowego z kraju pochodzenia i importowego w UE. Kupując na bazarze, takich dokumentów nie dostaniesz.
Tkaniny z drukiem blokowym z Jaipuru, jedwab Banarasi z Waranasi, herbatę z Darjeelingu i Assamu, przyprawy w całości, marmur z inkrustacją z Agry, srebrną biżuterię i skórzane buty jootis. To rzeczy, z których słyną konkretne miasta, a większość z nich przyda się na co dzień.
Wracając samolotem do Polski, możesz przywieźć towary o wartości do 430 euro na osobę. Osobno liczy się alkohol (1 litr powyżej 22% albo 2 litry do 22%, plus 4 litry wina i 16 litrów piwa) i tytoń (np. 200 papierosów). Osoby poniżej 17 lat nie mogą przywieźć bez cła alkoholu ani tytoniu.
Tak. Suszona lub przetworzona żywność roślinna, w tym przyprawy i herbata, w ilościach na własny użytek jest dozwolona. Świeże owoce i warzywa tylko z krótkiej listy (np. banany, kokosy, daktyle). Nie wolno natomiast przywozić produktów pochodzenia zwierzęcego, takich jak mięso czy nabiał, także słodyczy na bazie mleka i ghee.
Kupuj w sklepie, który podaje skład na metce lub rachunku, na przykład w państwowym emporium. Bardzo tania pashmina z ulicznego straganu to najczęściej wełna owcza albo wiskoza. Szali nazywanych shahtooshem nie kupuj w ogóle, bo handel nimi jest zakazany.
Na bazarach i w małych sklepach bez metek tak, targowanie to tam zwyczaj. W sklepach państwowych, sklepach z metkami i supermarketach ceny są stałe.
Nie. Indyjskie prawo uznaje za antyk przedmiot mający co najmniej 100 lat, a wywozić antyki może wyłącznie rząd Indii lub upoważniona przez niego instytucja. Najbezpieczniej kupować rzemiosło współczesne i zachować rachunek.
Barwne Indie: 15 dni przez Delhi, Jaipur, Pushkar, Ranthambore, Agrę i Waranasi, z warsztatem druku blokowego w Jaipurze. Od 1 550 €, luty / marzec 2027. Zapytaj o program i wolne miejsca.