Pierwszy raz w Indiach — jak zaplanować wyjazd i czego się spodziewać

Indie są krajem, o którym każdy ma jakieś wyobrażenie, zanim tam pojedzie — i prawie każdy po powrocie mówi, że było inaczej. Nie gorzej, nie lepiej: inaczej. Ten poradnik jest dla osób, które planują pierwszą podróż i chcą wiedzieć, jak ją ułożyć, żeby wrócić z zachwytem, a nie z ulgą, że już po wszystkim.

Czy Indie są dobrym krajem na pierwszy raz w Azji?

Tak, pod trzema warunkami: północ, nie cały kraj; 10–15 dni, nie tydzień; i na pierwszy raz raczej w zorganizowanej grupie niż na własną rękę. Indie nie są trudne dlatego, że są niebezpieczne — są trudne dlatego, że są intensywne. Wszystko dzieje się naraz, głośniej i bliżej, niż jesteśmy przyzwyczajeni. Dobrze ułożony wyjazd daje na to bufor.

Jaką trasę wybrać na pierwszy raz

Indie mają 28 stanów i kilka zupełnie różnych światów: pustynny Radżastan, himalajski Kaszmir i Ladakh, tropikalne południe, święte miasta nad Gangesem. Próba zobaczenia dwóch z nich w jednym wyjeździe to najczęstszy błąd początkujących. Na pierwszy raz sprawdzają się trzy warianty:

• Złoty Trójkąt plus Waranasi — Delhi, Jaipur, Agra i miasto nad Gangesem. Najlepszy stosunek wrażeń do wysiłku; opisaliśmy go w poradniku Złoty Trójkąt — co zobaczyć. W tej formule jedzie nasza wyprawa Perły Północnych Indii (12 dni, z Orchhą i Khajuraho po drodze).
• Radżastan z tygrysami — dłuższa pętla przez Jaipur, Pushkar, Ranthambore, Agrę i Waranasi. Więcej dni, więcej różnorodności: pustynia, safari, Taj Mahal, Ganges. To Barwne Indie, 15 dni.
• Plaża plus krótki objazd — dla osób, które przede wszystkim chcą odpocząć: tydzień lub dwa w Goa i 3-dniowy wypad do Jaipuru, Agry i Delhi, jak w programie Indie w pigułce. Mniej Indii, ale bez zmęczenia.

Czego nie robić na pierwszy raz: nie łączyć północy z południem, nie jechać w Himalaje bez sprawdzenia, jak reagujesz na wysokość, i nie planować „całych Indii w 10 dni". To nie jest kraj, który się „zalicza".

Ile dni zaplanować

Minimum sensowne to 10 dni na miejscu, optymalnie 12–15. Powody są trzy:

1. Jet lag i aklimatyzacja. Różnica czasu to 3,5–4,5 godziny (zależnie od pory roku w Polsce), a pierwsza doba w Delhi jest sama w sobie przeżyciem. Pierwszy dzień traktuj jako „zerowy".
2. Odległości. Delhi–Jaipur to 270 km, ale realnie 5–6 godzin jazdy. Agra–Waranasi to nocny pociąg albo przelot. Każdy przejazd między miastami zjada pół dnia.
3. Zasada „jedno miasto, dwie noce". Jedna noc oznacza, że przyjeżdżasz wieczorem, zwiedzasz rano i jedziesz dalej. Dwie noce dają pełny dzień na miejscu i wieczór bez pośpiechu.

Tydzień z przelotami z Polski to w praktyce 5 dni w Indiach — wystarczy na sam Złoty Trójkąt, ale będzie to bieg, nie podróż.

Kiedy lecieć po raz pierwszy

Na północ Indii — od października do marca. Grudzień i styczeń bywają mgliste i chłodne o poranku (w Delhi kilka stopni, w Radżastanie na pustyni w nocy blisko zera), ale w dzień jest przyjemnie. Luty i pierwsza połowa marca to złoty środek: ciepło, sucho, bez upałów. Od kwietnia zaczyna się gorąco, a od czerwca do września trwa monsun — na pierwszy raz raczej nie.

Pełny rozkład regionami — od Radżastanu po Kaszmir i Ladakh — jest w poradniku kiedy najlepiej jechać do Indii.

Czego spodziewać się w pierwszych 48 godzinach

To najważniejsza część tego tekstu, bo pierwsze dwa dni decydują o tym, jak zapamiętasz cały wyjazd. Uczciwie:

• Hałas. Klaksony są w Indiach środkiem komunikacji, nie wyrazem złości. Po dwóch dniach przestajesz je słyszeć.
• Tłum i bliskość. Dystans osobisty jest mniejszy niż w Polsce. Na bazarze ktoś zawsze będzie tuż obok — to normalne, nie zagrożenie.
• Zapachy. Kadzidła, przyprawy, spaliny, kwiaty, śmieci — często w jednym oddechu. Nos się przyzwyczaja.
• Bieda i żebranie. Zobaczysz ją, zwłaszcza w Delhi. Nie da się jej „załatwić" drobnymi; pilot podpowie, jak reagować z szacunkiem, bez poczucia winy i bez ściągania tłumu.
• Ciekawość. Ludzie będą Ci się przyglądać i prosić o wspólne zdjęcie, szczególnie poza Delhi. To życzliwe zainteresowanie — możesz się zgodzić albo grzecznie odmówić.
• Krowy, małpy, psy. Na ulicach, w świątyniach, na peronach. Nie dotykaj, nie karm, omijaj małpy z jedzeniem w ręku.
• Czas. „Pięć minut" bywa pojęciem elastycznym. Zamiast walczyć, warto to zaakceptować — po to jest program z buforem.

Dobra wiadomość: trzeciego dnia większość osób czuje się w Indiach jak u siebie. Szok pierwszej doby jest prawdziwy, ale krótki.

Dziesięć zasad na pierwszy wyjazd

1. Woda tylko z butelki — także do mycia zębów. Lód poza dobrymi hotelami odpuść.
2. Jedz to, co gorące i świeżo przygotowane. Reszta zasad o jedzeniu jest w poradniku jedzenie w Indiach.
3. Buty zamknięte i wygodne na miasto; do świątyń łatwe do zdjęcia.
4. Ramiona i kolana zakryte w świątyniach i meczetach; kobiety często potrzebują chusty na głowę (sikhijskie gurudwary — wszyscy).
5. Drobne banknoty zawsze przy sobie: na herbatę, napiwek, toaletę, riksze.
6. Prawa ręka do jedzenia i podawania rzeczy — lewa uchodzi za nieczystą.
7. Targuj się na bazarze, nie w sklepie z metkami. Zaczynaj od połowy ceny, kończ z uśmiechem.
8. Nie fotografuj kremacji w Waranasi ani ludzi bez ich zgody. Zapytaj — zwykle się zgodzą.
9. Krem z filtrem i nakrycie głowy nawet w lutym. Słońce na 27° szerokości geograficznej działa mocniej niż w Polsce.
10. Cierpliwość — najbardziej przydatna rzecz, jakiej nie da się spakować.

Najczęstsze błędy początkujących

• Za dużo miast w za krótkim czasie. Efekt: pamiętasz hotele i autobus, nie Indie.
• Zła pora roku. Maj na północy to 42°C. Sierpień to monsun. Sprawdź, zanim kupisz bilet.
• Sandały na Stare Delhi. Ulice są brudne i nierówne; jeden dzień i będziesz żałować.
• Brak ubezpieczenia z kosztami leczenia. Prywatne kliniki w Indiach są dobre, ale płatne od razu.
• Oczekiwanie europejskiej punktualności. Pociąg może mieć trzy godziny opóźnienia. Dobre biuro ma na to plan B; Ty miej cierpliwość.
• Przecenianie zagrożeń i niedocenianie słońca. Więcej osób ma problem z udarem i odwodnieniem niż z jakimkolwiek przestępstwem — pisaliśmy o tym w poradniku czy w Indiach jest bezpiecznie.
• Wiza „na ostatnią chwilę". E-wiza zwykle przychodzi w 2–4 dni, ale bywa, że trzeba coś poprawić. Złóż wniosek 2–3 tygodnie przed wylotem.

Co zaskakuje pozytywnie

Po pierwszym wyjeździe ludzie najczęściej mówią o czterech rzeczach: o życzliwości — obcy ludzie zapraszają na herbatę, pomagają bez proszenia; o jedzeniu — okazuje się, że nie wszystko jest ostre, a większość jest wybitna; o kolorach — sari, turbany, bazary z przyprawami, których żadne zdjęcie nie oddaje; i o tym, że Taj Mahal naprawdę robi wrażenie, nawet gdy widziało się go tysiąc razy na ekranie.

Piąta rzecz, o której mówi się rzadziej: w grupie z pilotem poczucie bezpieczeństwa jest większe niż na wielu wyjazdach po Europie. Ktoś zawsze wie, gdzie jesteśmy, dokąd jedziemy i co robić, gdy coś się zmienia. Dlaczego to ma znaczenie akurat w Indiach, tłumaczymy w tekście dlaczego warto jechać z polskim pilotem.

Lista przed wylotem

• Wiza — e-Visa online, paszport ważny minimum 6 miesięcy. Krok po kroku: czy do Indii potrzebna jest wiza.
• Szczepienia i apteczka — wizyta w poradni medycyny podróży 6–8 tygodni przed wylotem. Lista: szczepienia i apteczka.
• Ubezpieczenie z kosztami leczenia minimum 30 000 €, najlepiej więcej.
• Pieniądze — karta plus gotówka w euro lub dolarach do wymiany na miejscu; rupie kupisz dopiero w Indiach.
• Kopie dokumentów — paszport i wiza w telefonie oraz na papierze, osobno od oryginałów.
• Walizka — lista rzeczy, w tym przejściówka do gniazdek i strój do świątyń: co spakować do Indii.

Najczęściej zadawane pytania